deptać


deptać
pot. Deptać koło, około kogoś, czegoś, wokół czegoś, za czymś «starać się załatwić swoje sprawy, robić starania, usilnie zabiegać o coś»: Ty Kaziu zawsze umiałeś deptać wokół swoich spraw. Roz bezp 2001.
Deptać komuś po piętach zob. pięta 2.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • deptać — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk IIa, deptaćpczę || deptaćpce, deptaćpcze || deptaćpce, deptaćpczą || deptaćpcą, deptaćany {{/stl 8}}– podeptać {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIa {{/stl 8}}{{stl 7}}, {{/stl 7}}{{stl 22}}zdeptać {{/stl 22}}{{stl 8}}dk IIa… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • deptać — ndk IX, deptaćpczę (deptaćpcę), deptaćpczesz (deptaćpcesz), depcz, deptaćał, deptaćany 1. «stąpając przygniatać, cisnąć nogami; następować na coś, przydeptywać» Deptać kwiaty, trawnik a. po kwiatach, po trawniku. Deptać komu po nogach, odciskach …   Słownik języka polskiego

  • deptać się – podeptać się — {{/stl 13}}{{stl 7}} deptać sobie nawzajem po nogach : {{/stl 7}}{{stl 10}}Deptać się w zatłoczonym autobusie. Podeptać się w zbitej kolejce do kasy. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • deptać komuś po piętach — Ustawicznie chodzić za kimś; śledzić, ścigać, lub gonić Eng. To follow very closely behind someone, especially to chase …   Słownik Polskiego slangu

  • pięta — 1. pot. Coś poszło komuś w pięty «coś dotknęło kogoś mocno, do żywego»: Wczoraj, gdy chłopcy wrócili z wywiadowczej wyprawy, zamiast kolacji dostali takie pater noster, że im w pięty poszło. A. Bahdaj, Wakacje. 2. pot. Deptać komuś po piętach;… …   Słownik frazeologiczny

  • tratować — ndk IV, tratowaćtuję, tratowaćtujesz, tratowaćtuj, tratowaćował, tratowaćowany «deptać; depcząc niszczyć, miażdżyć, gnieść» Tratować trawniki. Dziki tratowały zasiewy. tratować się «deptać się wzajemnie» Ludzie tratowali się w popłochu. ‹niem.› …   Słownik języka polskiego

  • podeptać — I {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}deptać I {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}podeptać II {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}deptać II {{/stl 33}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • deptanie — ↨ deptanie się n I rzecz. od deptać (się) …   Słownik języka polskiego

  • miech — m III, D. a; lm M. y 1. często w lm «przyrząd do tłoczenia powietrza w różnego rodzaju urządzeniach, np. w piecach kowalskich, instrumentach muzycznych, zwłaszcza organach i in.» Skórzane miechy. Naciskać, deptać miech, miechy. Dąć w miechy. ◊… …   Słownik języka polskiego

  • noga — ż III, CMs. nodze; lm D. nóg 1. «kończyna dolna ludzi, kończyna zwierząt» Prawa, lewa noga. Przednie, tylne nogi (zwierzęcia). Nogi ptaków. Nogi owadów. Długie, krótkie, cienkie, chude, grube nogi. Krzywe, koślawe, kabłąkowate, pałąkowate nogi.… …   Słownik języka polskiego